-
Spektakl inspirowany filozofią Platona o pięciu bryłach foremnych. To coś więcej niż taniec – wspólnota twórców, którzy poprzez ruch opowiadają historie i dotykają emocji tam, gdzie milkną słowa. Spektakl tworzy opowieść o współistnieniu, napięciach i połączeniach, równowadze będącej wiecznym ruchem – tanecznym krążeniem między formą a chaosem. Muzyka: Michał Nazimek
-
Ja – sama, ze sobą, w sobie, dla siebie, dla Ciebie, z Tobą. Ty – dla mnie, we mnie, ze mną, beze mnie. My – razem, Ty i Ja, Ja i Ty, TyJa, JaTy, Ja, Ty, Wy. Wy – beze mnie? Człowiek wydaje się zawsze pozostawać w relacji – do czegoś, z kimś. Uwikłany w
-
Ciało. Jesteś nam domem? Przyjacielem? Czy może przeciwnikiem? Akceptujemy Cię bezwarunkowo, czy raczej kontrolujemy, zmieniamy, ignorujemy? Jak o Tobie myślimy, co do Ciebie mówimy, a czego nigdy nie odważylibyśmy się powiedzieć? Każdego dnia jesteśmy z Tobą – czujemy, oceniamy, wymagamy, czasem karzemy, innym razem pielęgnujemy. Słyszymy, ale czy słuchamy? Relacja z Tobą to jedna z
-
Im więcej odkrywamy, tym wyraźniej widzimy, jak wiele jeszcze pozostaje ukryte. Im dalej idziemy, tym więcej dróg wyłania się na horyzoncie. Im wyżej się wspinamy, tym śmielej patrzymy w stronę szczytów, które jeszcze wczoraj wydawały się nieosiągalne. Każdy z nas porusza się po własnej ścieżce rozwoju — jedni gnają przed siebie, inni zatrzymują się, by
-
Kiedy pada na nią wzrok, kiedy czuje na sobie ciężar spojrzenia, przychodzi czas dokonania wyboru. Którą teraz być, jaką teraz się pokazać, jak chcą mnie teraz widzieć. Kobieta. Jest zawsze jakaś. Kobieta sukcesu, kobieta niezależna, kobieta rozwiązła, kobieta zawiedziona. Zawsze w jakiejś roli, zawsze określona, dająca się nazwać. Być kobietą – co to znaczy i
-
Wysiłek, ciągła potrzeba rozwoju, zaskakiwanie i przekraczanie kolejnych barier. Ile razy w ciągu dnia, tygodnia, miesiąca, roku przekraczasz swoje granice, testujesz swoją wytrzymałość? Jak często pozwalasz na to, żeby Twoje granice wyznaczał ktoś inny? Jaka jest świadomość Twoich zakresów? Czy bycie artystą musi wiązać się z przekraczaniem granic? Gdzie leżą moje granice jako tancerki? Jak
-
Wszędzie dobrze, ale w domu… Dom to miejsce najbardziej prywatne i intymne. Tam jest się u siebie, tam też można być sobą. W domu można zamknąć się na cztery spusty i odetchnąć od świata zewnętrznego. W czterech ścianach domu można się też jednak dusić. W jakich domach żyjemy? Jakie towarzyszą nam w nich emocje? Czy
-
Wydaje się, że wszelkie wspólnoty budują ludzie. To jednostki i łączące je więzi tworzą społeczności. Co jest jednak fundamentem ludzkich społeczeństw? Czy nie musi to być coś silniejszego od kruchych relacji i trwalszego od ludzkiego życia? Stabilność wspólnotom zapewniają przekazywane z pokolenia na pokolenie zasady trzymające w ryzach poszczególne jednostki. Gwarantują stałość, bezpieczeństwo, możliwość przewidywania.
-
Zaspokajanie potrzeb jest naturalnym zachowaniem wszystkich istot żywych, w tym też człowieka. Dążenie do spełnienia jest oczywistym celem. Pragnienia są motorem napędowym wytyczającym bieg życia. Potrzeba zaspokojenia głodu niesie za sobą pozornie prostą informację – zjedz. Ludzie odczuwają głód nieustannie. Najróżniejsze mogą być jego przedmioty. Głodnym można być wiedzy, dóbr materialnych czy władzy. Człowiek pożąda
-
Każdego dnia, komunikując się z innymi używamy setki, tysiąca słów. Wypowiadamy je często bezwiednie, bez zastanowienia, bez uważności na to co tak naprawdę ze sobą niosą. Słowa mogą uskrzydlać, motywować i budować, ale potrafią też niszczyć, tworzyć blokady i powłoki, które stopniowo zamykają nas na świat, relacje i emocje. Słowa zostawiają w nas ślady. Często
